Voor de één is het een gezellig en sportief weekend met de club. Voor de ander een wedstrijd drieluik waar maanden lange voorbereiding aan voor af is gegaan.
Vrijdag
We schrijven vrijdagochtend 12 juni 2026. Het begin van het fietsweekend.
Traditiegetrouw had iedereen zich verzameld bij het gemeentehuis om klokslag 09:30 richting het land van de 1000 bergen af te rijden.
In Willingen aangekomen kon al snel ingecheckt worden bij het hotel. Een nieuw hotel die, met uitzondering van het eten, bij iedereen in de smaak viel.
De weergoden waren helaas nog steeds dezelfde mening toegedaan over de vrijdag. Het was de dag met de meeste regen.
De MTB’ers maalden er niet om en waren de eersten die wegfietsen (en ook als laatste binnen kwamen!) Bij de wielrenners was er meer verdeeldheid. Eén groep hield het fietskruid droog. Een andere groep besloot de kortere route nemen, die oorspronkelijk voor de zondag was gepland. Een verstandige keuze, want soms moet je je aanpassen aan de omstandigheden (fietsen heeft meer weg met BBQ’en dan je zou denken).
Het hoogteprofiel maakte duidelijk dat het bal, halverwege de route, zou worden geopend. Nadat de eerste gang was verslonden, stond de muur van Düdinghausen op het programma.
Na enige vertraging, vanwege de zoektocht naar een kwijt geraakt clublid, kon de drietraps muur worden afgewerkt. Terecht dat deze wordt omgeschreven als “muur”.
De meeste hoogtemeters waren hierdoor als snel afgewerkt en konden we ons weer melden bij het hotel. De MTB’ers kwamen kort daarna binnen. Deze hadden ook een leuke en uitdagen route gefietst, met genoeg technische stukken en geen tekort aan modder. Nice!
Na het douchen en avondeten, pakten het merendeel al vroeg de noodzakelijke rust. Een klein gezelschap ging bij de Vis A Vis Hutte nog wat evalueren.
Zaterdag
Zaterdag. De dag van de Koninginnenrit! Na een smakelijk ontbijt werd er traditiegetrouw weer een groepsfoto gemaakt. Hans hoefde dit jaar geen fotoshop technieken los te laten op de foto omdat we er met ons nieuwe tenue opstaan. Cool design en van goede kwaliteit.
De MTB’ers waren weer als eerste weg. Voor hun stonden ruim 2000 hoogtemeters op het programma. Twee anderen stelden hun downhill skills op de proef.
Van de wielrenners deden zowel groep 1 als 2, de Koninginnenrit. Een rit die uiteindelijk 140 kilometer en ruim 2500 hoogtemeters zou gaan worden.
Henk en Hans waren er wederom om groep 1 en 2 te ondersteunen, van proviand te voorzien, en mooie plaatjes te schieten. Altijd fijn!
De route nam ons mee naar de mooiste (en best steile) plekjes van Sauerland. Achter af weggetjes met mooi asfalt, enthousiaste wandelaars en loeiende koeien. Prachtig. En ook mooi om te horen dat veel mensen hier enthousiast over waren. Top!
Na de nodige pauze en bijpraatmomenten, begonnen we met het afronden van de laatste kilometers. Wat voor de één goed te doen was, was voor de ander een iets grotere uitdaging. Omdat het samen uit en samen thuis is, hebben we elkaar er toch doorheen geholpen. Netjes.
Eenmaal aangekomen bij het hotel, kwamen ook niet heel veel later de rest van de MTB’ers terug van hun tocht. Over de route was niets te klagen. Veel nieuwe onbekende stukken en voldoende pauzeplekken. Eenmaal gedouched en gegeten, werd de avond afgesloten met een bezoekje aan Leo’s bierkelder en de Vis a Vis Hutte.
Zondag
En voordat je het weet, is het dan al weer de laatste dag van het fietsweekend. De zondag. Uitslapen was er niet bij, want de koffers moesten al weer gepakt worden voordat de laatste tocht kon worden aangedaan. Na het ontbijt, hadden de mtb’ers en wielrenners nog een allerlaatste route op het programma staan. De MTB’ers hielden het bij een lokaal rondje en de wielrenners pakten de prachtige omgeving van het Briloner windpark mee (inclusief de steengroeve waar bariet, calciet, chalcopyriet, dolomiet, galeniet, goethiet, hematiet, kwarts, malachiet wordt gewonnen).
Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat we een fantastisch weekend hebben gehad. Veel lol, gezelligheid, genoeg kilometers- en hoogtemeters en allemaal veilig thuis.
Rutger